Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/672 K.2011/924

Sanığın hükmolunan nisbi adli para cezasının ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.09.2002 gün ve 184/320 sayılı kararında açıklandığı üzere 765 sayılı TCK.nun 19. maddesi gereğince ve suç tarihi itibariyle 343.00 TL’den az olamayacağının ve aynı nevi suçtan tekerrüre esas sabıkasının bulunması nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 81/1-2. maddeleri uyarınca cezasının artırılması gerektiği ve aynı Yasanın 522/son maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle cezasından indirim yapılamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından,

suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın sanığın eyleminin uygun bulunduğu 157/1, 168/1 ve 53. maddelerine göre 765 sayılı TCK açıkça sanık lehine olduğundan lehe yasa belirlemesinde 5252 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9/3. maddesi uyarınca uygulamalı karşılaştırma yapılmaması ise sonucu etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan dolayı kesinleşmiş mahkumiyet hükmünün bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya içeriğine göre 765 sayılı Yasa hükümlerinin açıkça sanık lehine olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.