KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/7405 E., 2010/6838 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık
- Hüküm
- 765 sy TCK'nın 342/1, 59/2 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası, 5237 sy TCK'nın 158/1-f, 62, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 10.200 YTL apc
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
I-Sanık hakkında “dolandırıcılık” suçundan verilen hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında, sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,
suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 17.07.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında “dolandırıcılık” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca istem gibi ORTADAN KALDIRILMASINA,
II-Sanık müdafiinin “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”nın takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/7405, K. 2010/6838, 7 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama