Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/7444 K.2011/20612

5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 01.03.2006 tarihinde yürürlüğe girdiği ve anılan Kanunun 37/2. maddesindeki "kredi kartı veya üye işyeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler" ile ilgili düzenlemenin sözleşmeye kadar olan safhada uygulanabileceği, kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra kartın üretilmesi halinde 5237 sayılı TCK.nun 245/2; kart banka tarafından üretilmeden sahteciliğin anlaşılması halinde bu suça teşebbüs;

sahte üretilen bu kart kullanılarak menfaat temin edilmesi halinde ise aynı yasanın 245/3. maddesinde yazılı suçu oluşturacağı, somut olayda ise; dosyada mevcut Fortisbank Genel Müdürlüğünün 20.02.2007 gün ve 14110 sayılı yazısı ile ekindeki Genel Hizmet Sözleşmesi ve İdeal Kart Başvuru Formuna göre;

sanığın, İbrahim Coşkun Çelik adına anılan Bankanın Adana Atatürk Caddesi Şubesi'ne 08.06.2004 tarihinde yaptığı kredi kartı başvurusuna istinaden 18.06.2004 tarihinde 450918XXXXXX7516 numaralı kredi kartının tahsis edildiği ancak, aynı gün içerisinde kullanıma kapatıldığı ve ilgili kredi kartının teslimatı yapılmadan imha edildiği ve bu nedenle zararlarının olmadığının bildirilmiş olması karşısında.

01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 245/2 ve 62/1. maddeleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan hüküm belirlenmesi gerekirken, 765 sayılı TCK.nun 504/1, 61 ve 59. maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 35 ve 62. maddeleri ile karşılaştırılarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizliği, 765 sayılı TCK ile yapılan uygulamanın,

5237 sayılı TCK.nun 245/2 ve 62/1. maddelerinin uygulanması ile bulunacak sonuç cezaya göre açıkça daha lehe olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Sanığın eksik teşebbüs aşamasında kalan eylemi ile elde etmek istediği haksız yararın belirlenememiş olması karşısında 765 sayılı TCK.nun 522. maddesinin pek hafif değere ilişkin indiriminin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,