Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/7803 K.2010/10335

Sanığa yüklenen Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden davaya bakma görevinin iddianamenin düzenlediği 14.03.2006 tarihi itibariyle Asliye Ceza Mahkemesi’ne ait olması, Yargıtay 5. Ceza Dairesi’nin 18.06.2007 tarih ve 2007/6284-4954 sayılı ilamıyla Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevli olduğuna karar verilmesi ve sanığın Karapınar Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04.11.2003 tarihli hükmüyle kasıtlı bir suçtan erteli hapis cezasına mahkum olması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK. nun 231/5 maddesinden yararlanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamede yer verilen düşünceye iştirak olunmamıştır.

CGK’nun 27.01.2009 tarih ve 2008/219-2009/6 sayılı kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı Yasanın 95/2. maddesi uyarınca verilen aynen infaz kararı hükmün bir parçası olmayıp, hükmün dolaylı bir sonucudur, nitekim yargısal kararlarda da, aynen infaza ikinci hükmü tesis eden mahkemece karar verilebileceği gibi erteli mahkûmiyete karar veren mahkemece de ikinci hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu karar verilebileceği vurgulanmış,

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri uyarınca önceki erteli mahkûmiyetler yönünden de uyarlama kararı verilmesi zorunluluğu bulunması karşısında, uyarlanmayan hükümler yönünden aynen infaz kararı verilmesi büsbütün olanaksız hale gelmiştir. Hükümlerde her yönüyle eşitlik olması halinde ise dolaylı sonuçlar dikkate alınarak lehe yasa saptanmalıdır.

Bu karşılaştırmada dolaylı sonuç olması nedeniyle, aynen infaza karar verilen mahkûmiyet ancak, hükümlerde her yönüyle eşitlik bulunması halinde dikkate alınabilecektir.

Somut olayda, resmi evrakta sahtecilik suçunun cezası, 765 Sayılı TCK. nun 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla kadar hapis, 5237 Sayılı TCK. nun 204/1 maddesinde ise, 2 yıldan 5 yıla kadar hapis olmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde, hapis cezalarının eşit olacağı ve 5237 Sayılı TCK. nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluklarının 765 Sayılı Kanunda bulunmaması karşısında, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun lehe olmadığı, her iki yasanın uygulanması halinde erteli mahkumiyete hükmeden mahkemeye ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,