Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/7974 K.2012/4542

1- Sanıklardan ...’ın, suç tarihi olan 1997 yılında Tekel Genel Müdürü ve Yönetim Kurulu Başkanı olarak görev yapması, görevinin ifası sırasında resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği ve diğer sanıkların da bu suça iştirak ettiklerinin iddia olunması karşısında.

399 sayılı Kanunun Hükmündeki Kararnamenin 11. maddesindeki “Teşebbüslerin ve bağlı ortaklıkların paralarına ve para hükmündeki evrak ve senetlerine ve diğer mevcutlarına karşı işledikleri suçlar ile ifa ettikleri görevlerinden doğan suçlardan dolayı memur sayılarak haklarında Türk Ceza Kanunun 2 nci kitap üçüncü ve altıncı baplarındaki hükümler uygulanır.” şeklindeki hükme göre sanık ...’ın eyleminin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 339/1 maddesindeki (5237 sayılı TCK.nun 204/2 md.) memurun resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza

mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de. 27.01.2006 tarih ve 2006/412-204 sayılı iddianamede, 28.10.2005 gün ve 03 sayılı soruşturma raporunun son kısmında isimleri ve eylemleri belirtilen sanıklar hakkında Üsküdar Cumhuriyet başsavcılığının 12.01.1999 gün, 1997/14367 Hz.

Sayılı iddianamesi ve yine Üsküdar Cumhuriyet başsavcılığının Üsküdar 1.Ağır Ceza Mahkemesine 15.07.2003 gün ve 2003/12303 hz. sayılı iddianamelerle açılan davalar kapsamında değerlendirilmek üzere işbu davanın açıldığının belirtilmiş olması nedeniyle bu dava ile bahsi geçen iddianamelerle açılan davalar arasında fiili ve hukuki irtibat bulunup bulunmadığı araştırılıp, irtibat bulunduğunun anlaşılması ve birleştirilmelerinin olanaklı olması halinde davaların birleştirilmeleri, birleştirilmelerinin olanaklı olmaması halinde diğer dava dosyaları getirtilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi,

bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikallerinin sağlanmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,