Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/8135 K.2012/1809

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece verilen hükümde 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; yoklukta verilen hükümde temyiz süresinin ne zaman başladığının gösterilmemesi, sadece "temyiz kanun yoluna başvurabileceği" denilmesi nedeniyle temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği cihetle sanık ... vekili Av. ...'ın temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemenin ek kararını yasal sürede temyiz ettiği kabul edilerek ve anılan ek karar kaldırılarak yapılan incelemede:

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen 30.05.2008 günlü mahkumiyet kararının sanığa 10.09.2008 tarihinde usulsüz olarak tebliğ edildiği, cezanın kesinleşmesine binaen 29.04.2009 tarihinde cezanın infazına başlanması ile sanığın mahkumiyet kararından haberdar olduğu ve bu tarihin öğrenme tarihi olarak kabul edildiği, yokluğunda verilip 29.04.2009 tarihinde cezanın infazına başlanması ile haberdar olduğu hükmü, yasal süre geçtikten sonra 27.05.2009 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşılan sanık müdafiinin vaki isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 17.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.