Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/8253 K.2012/20483

Yokluğunda verilen hükmün sanığa Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süre başlangıcı, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu,

yerel mahkeme kararında ise, kanun yoluna başvuru şeklinin ve merciinin açıkça gösterilmediği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyizinin öğrenme tarihine göre süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Suçtan önce kasıtlı başka suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 231. maddesinin uygulama koşulları bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinin 3. fıkrasındaki hükmün ancak “resmi belgenin kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge” niteliğinde olması halinde uygulanabileceği, somut olayda sanığın üzerinde ele geçen nüfus cüzdanının bu belgelerden olmadığı gözetilmeden hakkında TCK'nun 204/3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Delil niteliğinde bulunan nüfus cüzdanının dosyada saklanması gerektiği gözetilmeden, müsaderesine karar verilmesi;