Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/9716 K.2013/314

Sanığa ait adli sicil kaydında bulunan Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.01.2003 tarihinde kesinleşen 2001/334-389 sayılı ilamı ile hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının daha ağır olduğu gözetilmeden Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2006 gün ve 2005/323 Esas, 2006/5 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesini kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunması, sanığın, yerde bulduğu sürücü belgesindeki fotoğrafı çıkarıp kendi fotoğrafını yapıştırdığını savunması, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda, belge üzerinde herhangi bir tahrifatın bulunmadığı, belgenin tamamen sahte oluşturulduğu belirtilmesine rağmen soğuk mühür izinin bulunup bulunmadığından bahsedilmemesi karşısında;

belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğu cihetle, emanette kayıtlı sürücü belgesinin getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerekçeli kararda aldatma kabiliyetine haiz olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın 5200 XXX XXXX 3975 numaralı ... adına düzenlenmiş Denizbank'a ait sahte kredi kartıyla alışveriş yapmaya kalkıştığının iddia olunması, sanığın, kredi kartını yerde bulduğunu savunması, dosyada bulunan Denizbank'ın 28.03.2006 tarihli onaysız yazısında ise, söz konusu kartın ... isimli müşteriye ait olduğunun belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın kullanmaya çalıştığı kredi kartının gerçek olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3- 5237 sayılı TCK'nun 245/3. maddesinde hapis cezasının yanında ayrıca para cezası da öngörüldüğü halde, yalnızca hapis cezasına karar verilmiş olması,

4- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine, maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,