Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/9766 K.2012/2997

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın mühendis olarak çalıştığı şirketten istifa ettiği halde şirket yetkililerinin istifasını kabul etmemesi üzerine, şirkete ait antetli kağıda kendisinin ayrıldığına ilişkin dilekçeyi yazıp şirket kaşesini kullanarak ve yetkilisi adına da imza atarak şirketin iş yaptığı İĞDAŞ Şefliği'ne ibraz ederek kullandığının, bu suretle gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla özel belgede sahtecilik yaptığının iddia ve kabul olunmasına,

dava konusu dilekçenin anılan kurumca 14.04.2005 gün ve 2956 sayı ile işleme alınıp suçun 5237 sayılı TCK.nun yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden önce işlendiğinin anlaşılmasına göre, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hükmün belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, lehe yasa değerlendirmesi yapılmadan,

suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK.nun 347 ve yanı Yasanın değerlendirmesi yapılmadan, suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK.nun 347 ve aynı Yasanın genel hükümleri 15. maddesine göre hapis cezasının alt sınırının 7 günden başlayacağı da nazara alınmadan ve 5237 sayılı Yasa da adli para cezasına çevrilen hapis cezalarının ertelenmesine yasal olanak bulunmadığı da gerekçe gösterilerek lehe hükmün hatalı belirlenmesi,