Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/9915 K.2010/8551

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 06.03.2007 gün ve 13/54 sayılı kararında da açıklandığı üzere yokluğunda verilen uyarlama kararı ve hükmün kesinleşmesi ile vekâlet ilişkisi sona eren müdafiinin temyiz dilekçesi kendisine tebliğ olunan hükümlünün bir itiraz da bulunmaması nedeni ile vekâlet ilişkisinin yeniden kurulduğunun ve temyiz isteminin kabulü gerekeceği sonucuna varılmakla yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Hükümlü hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde 5377 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 158/son maddesinin uygulanmadığı anlaşılmakla tebiğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Hükmolunan ceza miktarları itibari ile 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan hükümlü hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında da açıklandığı üzere; karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasanın lehe olduğunun kabulü ile kesinleşmiş hükümden farklı yeni bir hüküm kurulması halinde önceki kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki hükümdeki yargılama giderlerinin ve emanette kayıtlı eşyaların durumunun infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,