Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/997 K.2012/17286

2)5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk (sahtecilik suçu yönünden)

I-Cumhuriyet savcısının “iftira” suçundan sanığın beraatine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın, olay tarihinde yapılan kimlik kontrolünde kardeşi ...'ın kimlik bilgilerine göre sahte düzenlenmiş suça konu nüfus cüzdanını ibraz edip, kendisini bu isimle tanıtarak, polis memurlarınca suça konu nüfus cüzdanının sahteliğinden şüphelenilmesi üzerine düzenlenen olay tutanağını bu isim ile imzalamaktan ve bu isim ile muayene işleminin yapılmasından ibaret olayda, gerçek kişi olduğu anlaşılan ...'a her hangi bir suç isnadında bulunulmamış olması nedeniyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 268. maddesi delaletiyle 267. maddesindeki iftira suçunu oluşturmayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki “iftira” suçunun olayda oluştuğuna dair bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin “resmi belgede sahtecilik” suçundan sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sabıkasındaki ilamların silinme koşullarının suç tarihi itibariyle oluşması karşısında hükümden sonra 08.02.2008 tarihli ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 23.1.2008 gün ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik, 5271 sayılı CMK'nun 231 ve TCK'nun 7/2. maddeleri uyarınca, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,