Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/10002 K.2012/528

Sanığın; şikayetçiye suça konu 2 adet sahte bonoyu aynı anda verdiğinin anlaşılmasına göre.

5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinde 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca 765 sayılı Yasanın 342/1 ve 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddeleri gereğince temel ceza alt sınırdan 2 yıl hapis olarak tayin edildiğinden 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK lehe olduğu halde 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59. maddeleri ile hüküm kurulması yasaya aykırı ise de.

29.12.2003 günlü mahkumiyet hükmünün sanığın temyizi üzerine 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek bozulması ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması halinde 53. maddedeki hak yoksunluğuna da karar verilmesi gerekeceğinden.

765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59 ve 1412 sayılı CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının sonucu itibariyle sanığın lehine olduğu ve karşı temyiz de bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında bozma üzerine toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri taktir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına,