Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/10003 K.2011/21427

2-Sanık ...: 765 sayılı TCK.nun 342/1,80,59/2 mad.ger.1 yıl 11 ay 10 gün hc. 3- Sanıklar ... ve ... ayrı ayrı: A- 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59/2.mad.ger.1er yıl 11er ay 10 ar gün hc. B- 5237 sayılı TCK.nun 157/1, 62, 53/1 mad.ger.10 ay hapis ve 833 YTL.apc.

I-Sanıklar müdafilerinin sanıklar ... ve ... hakkında “dolandırıcılık”suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği Ağustos 2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında anılan suçtan açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanıklar müdafilerinin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.06.2010 gün ve 98/143 sayılı ve Dairemizin benzer bir çok kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinde 765 sayılı Yasanın 80. maddesinden farklı olarak “değişik zamanlarda” denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığı cihetle suça konu belgelerin farklı zamanda düzenlendiklerine ilişkin bir delil bulunmayan somut olayda,

765 sayılı Yasanın aksine 5237 sayılı Yasanın zincirleme suça ilişkin hükmünün uygulanamayacağı ancak birden çok sahte belge düzenlenmesi olgusunun 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği gözetilip buna göre kararın gerekçe bölümünde.

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanık ...'nın Zeytinburnu 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.04.2001 gün ve 229/223 E.K sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK.nun 493/1, 62, 522, 523 ve 59/2 maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına mahkum olup 26.05.2002 tarihinde cezasını infaz ettikten sonra yüklenen suçu işlediği anlaşılmakla 765 sayılı TCK.nun 81/. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı,

3-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5 ve 14. fıkraları gereğince “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının” takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,