Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/10268 K.2011/21673

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 29.05.2004 olarak mahkemesince düzeltimesi mümkün görülmüş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere 13.12.2007 günlü iddianamedeki anlatıma göre sanık hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılındaki eylemlerin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde tek hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın 31.08.2003 tarihinde işyerini terk ettiği halde 2004 takvim yılında farklı vergilendirme dönemlerinde,

farklı mükelleflere 988.840.000.000 (988.840) TL tutarında sahte fatura düzenlediği ve 2004 takvim yılında da suçun teselsül ettiği kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenlerine, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın suçu işlemediğine, suçun unsurları itibariyle oluşmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri somut olaya ayrı ayrı uygulandığında 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesindeki artırım oranı ve kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluğuna da karar verilmesi nedeniyle; 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın sonucu itibariyle aleyhe olacağı gözetilmeden anılan Yasa hükümlerinin lehe kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan "TCK.nun 43/1. maddesi" ibaresi çıkartılıp yerine 765 sayılı "TCK.nun 80. maddesinin" ilavesi ve mahkemenin takdiri uygulaması da gözetilerek.