Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/1073 K.2011/1654

Sanık hakkındaki tekerrür uygulaması isabetli olduğu gibi kesinleşmiş hükümdeki ceza uygulamasının uyarlama yargılamasında değiştirilmesi mümkün olmadığı cihetle tebliğnamenin birinci fıkrasındaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

1-23.02.1938 gün, 23/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Daire kararlarında açıkça belirtildiği üzere, suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa ile sonradan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı yasanın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanığın 765 sayılı TCK. nun hükümleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK. nun 52/4. maddesinin tatbiki suretiyle “karma uygulama” yapılması,

2-Sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle kesinleşmiş hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderlerinin yargılamaya neden olmayan hükümlüye yüklenemeyeceği, ancak yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uyarlama yargılaması için yapılan yargılama giderlerine de hükmolunması,