Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/10823 K.2013/5613

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı ve 19.04.2005 gün ve 221-38 sayılı kararlarında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere, belgede sahtecilik suçlarında mağdurun rızası hukuka uygunluk nedeni sayılmaz ise de failde belgede sahtekarlıkta bulunmak kastına etki yapabileceği cihetle, sanığın aşamalarda ısrarla keşideci gözüken Nesa Deri Ürünleri Şirketinin yetkilisi ...'ın akrabası olduğunu, çekleri kendisine kullanması için verdiğini ve bu çekleri aldığı mala karşılık katılana onun önünde imzalayarak verdiğini, katılanın çekin keşidecisinin başkası olduğunu bildiğini,

sanığa daha önceden de aynı şekilde çek verdiğini ve karşılıklarının ödendiğini savunması, tanık olarak beyanına başvurulan Nesa Deri Ürünleri Şirketinin yetkilisi ...'ın da aynı çeklerle ilgili olarak dolandırıcılık suçundan açılan dava ve eldeki davada alınan beyanlarında sanığı doğrular şekilde suça konu çekleri sanığa yeni iş kurmuş olması nedeniyle kendisinin verdiğini beyan etmesi karşısında;

gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti ve suç kastının tayini bakımından, katılanın yeniden beyanına başvurularak suça konu çeklerin müştekiye ait olmadığını bilip bilmediğinin ve daha önce de katılan tarafından aynı şirkete ait çeklerin kendisine verilip verilmediğinin ve çek karnesini veren bankadan bu yolla keşide edilen çeklerin daha öncesinde ödenip ödenmediği sorulduktan sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilip sanığın sahtecilik kastıyla hareket edip etmediği saptanarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinden farklı olarak; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup, somut olayda çeklerin farklı tarihlerde düzenlendiklerine ilişkin delil bulunmaması karşısında aynı anda düzenlendiklerinin kabulü gerektiği cihetle, olayda 765 sayılı Yasanın aksine, 5237 sayılı Yasanın zincirleme suça ilişkin hükmünün uygulanamayacağı ancak belge sayısının

temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınıp buna göre; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden 765 sayılı TCK'nun lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

ÇY