KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2011/10874 E., 2013/3600 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Sahtecilik suçunun unsuru olan aldatma yeteneğinin varlığının kabulü için öncelikle yapılan sahteciliğin ilk bakışta dikkati çekmeyecek şekilde olması ve nesnel olarak kişileri aldatacak nitelikte bulunması gereklidir. Bunu belirlerken de belgenin türü, hukuken bulunması gereken zorunlu şekil şartları, belgenin durumu ve kullanıldığı yer her somut olaya göre ayrı ayrı dikkate alınmalıdır. Bu bağlamda; plakada sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı değerlendirilirken diğer sahtecilik suçlarından farklı olarak suça konu plakaların iyi niyetli kişilere karşı kullanıldığında takılı bulunduğu aracın belli mesafeden ışık ve hız durumu da dikkate alınarak ilk bakışta dikkati çekip çekmediğinin belirlenmesi gerekir.
Somut olay ve oluşa uygun kabule göre; sanığın annesi adına kayıtlı ve gerçek plakası ... olan kamyona kendi adına kayıtlı araca ait bulunan biri orijinal diğeri sahte düzenlenmiş iki adet plakayı takarak kullandığı, İzmir Kriminal Polis Laboratuvarının 31.07.2008 tarihli ekspertiz raporunda suça konu sahte plakada soğuk mühür izinin bulunmadığı ancak iyi niyetli kişilere karşı kullanıldığında, ışık ortamının yetersizliği ve kullanıldığı hız durumuna göre ilk nazarda dikkati çekmeyeceğinden iğfal kabiliyetini haiz olduğu belirtilmiştir.
Mahkemece 13.11.2008 tarihli celsede suça konu sahte plaka bizzat ve yakından incelenerek plakada soğuk mühür izinin bulunmadığı ve TR ibaresinin de orijinaline uygun ve aynı puntoda olmadığı, sahteliğinin ilk bakışta anlaşıldığı belirlendikten sonra, isabetli bir şekilde ışık ve hız ortamını dikkate almak suretiyle kanaatini belirleyen bilirkişi raporuna itibar ederek aldatma yeteneğinin bulunduğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/10874, K. 2013/3600, 5 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama