KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2011/10880 E., 2013/5828 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- TCK.nun 204/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası- hak yoksunluğu
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Resmi belgede sahtecilik suçunun sahte belgenin düzenlenmesi ile tamamlanacağı ve bu aşamadan sonra suça teşebbüsün mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede suçun teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
1- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeblerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;
Sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında, suç tarihinden 3 gün önce Türkiye'ye giriş yaptığını ve suça konu sahte pasaport ve kimlikle bir ilgisinin bulunmadığını beyan ederek suçlamayı kabul etmediği, diğer sanık ...'nin de sanığın savunmasını doğrulayıp suça konu belgeleri 15 gün önce İstanbul'da tanımadığı bir kişiye para karşılığı düzenlettirdiğini ifade ettiği, yine dosya kapsamı itibariyle sahte belgelerin düzenlendiği tarihte sanığın Türkiye' de bulunduğuna dair herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli kesin, somut ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçelerle mahkumiyetine hükmolunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/10880, K. 2013/5828, 8 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama