Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/10888 K.2012/8013

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “yasal defter ve belge gizlemek” suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli zamanaşımının, kesici son işlem olan gıyabi tevkif müzekkeresinin çıktığı 24.05.2005 tarihinden itibaren hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı ise de;

Suç tarihi olan 17.03.2002’den itibaren sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin inceleme tarihi itibariyle gerçekleştiği anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.