Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/11196 K.2013/6438

Sanığın farklı zamanlarda birden çok belgeyle atılı suçu işlemiş olması karşısında 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanığın ... adına düzenlenen sahte mülkiyet belgesine dayalı olarak suç tarihinde mevcut bedelsiz ithalat rejimi kapsamında Türkiye'ye getirdiği aracı 10.09.1999 tarihinde Ankara Yenimahalle 1. Noterliği'nce düzenlenen kat'i satış sözleşmesiyle devraldığının anlaşılması karşısında eyleminin 765 sayılı TCK.nun 342/2 (5237 sayılı TCK.nun 204/3) maddesi kapsamında kaldığının gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanığın eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın 342/1 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddelerinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı kabul olunarak lehe yasanın belirlenmesi sırasında yapılan karşılaştırmaya göre, 765 sayılı Kanunda yer almayıp, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu uygulanan güvenlik tedbirlerinin bulunması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın aleyhe olduğu gözetilmeden 5237 sayılı Yasadaki cezanın üst sınırı itibariyle lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde 5237 sayılı Yasaya göre hüküm kurulması,

b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin aynı Yasanın 53/3. bendi de gözetilerek uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,