Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/11223 K.2012/13434

Kurumlar vergisi yönünden yapılan incelemede suça konu faturalardaki mal ve hizmetlerin başkaca kişi ya da şirketlerden gerçekten alındığının, bu nedenle faturalardaki tutarların kurumlar vergisi matrahının hesaplanmasında maliyet unsuru olarak kabulü gerektiğinin belirtilmesi karşısında; suç tarihinin suça konu faturaların en son kullanıldığı Eylül 2004 KDV beyannamesi itibariyle 21.10.2004 olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki suç tarihi tespitine iştirak olunmamış, gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin buna göre mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2004 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.10.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,