KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2011/11324 E., 2012/17015 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmî daireye ve bir hizmeti âmmeye mahsus olarak itası taahhüt olunan sair levazıma hile ve hud'a karıştırmak, resmi evrakta sahtecilik
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Memur olan sanıklarla birlikte resmi evrakta sahtecilik suçunu işlediği iddia olunan sanık ...’in eyleminin, memurun resmi belgede sahteciliği suçuna iştirak niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:
1-Katılan vekilinin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in resmi belgede sahtecilik suçundan beraatlerine ilişkin hükme yönelen temyizinin incelenmesinde:
Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Katılan vekilinin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in resmî daireye ve bir hizmeti âmmeye mahsus olarak itası taahhüt olunan sair levazıma hile ve hud'a karıştırmak suçundan beraatlerine ilişkin hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “resmî daireye ve bir hizmeti âmmeye mahsus olarak itası taahhüt olunan sair levazıma hile ve hud'a karıştırmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,
suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/11324, K. 2012/17015, 10 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama