Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/11621 K.2011/21347

...; 5237 sayılı TCK.nun 157/1, 52 md.2 yıl hapis cezası ve 5.000 YTL apc

I-Hükümlü ... hakkında kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Hükümlü ...’ın mahkumiyetine ilişkin 22..05.2003 gün ve 2000/130 Esas, 2003/397 Karar sayılı ilk hükmün süresi içerisinde temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiğinden hükümlü sıfatını aldığı, diğer sanık ...’in anılan hükmü süresinde temyiz etmeleri nedeniyle Dairemizin 16.11.2005 gün ve 2004/11320 esas,2005/11295 sayılı kararı ile adı geçen sanık yönünden bozulduğu,

bozma üzerine ilk hükmü temyiz etmeyen ... yönünden de duruşma açılarak hüküm kurulduğu,ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık ile hükümlünün bir arada yargılanamayacağı gözetilmeden, hükümlü ...’ın da sanık olarak kabulüyle yargılamaya devam olunarak yeniden mahkumiyet hükmü kurulması hukuki değerden yoksun olup kararın temyiz olanağı bulunmadığından hükümlü müdafiinin 05.12.2006 günlü hükme yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 13.11.1999 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını