Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/11745 K.2011/22079

I-Sahtecilik ve Gencallar Giyim A.Ş. Mağazası’na karşı işlenen dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın Gencallar mağazasına sahte kimlik ve bu kimlik ile kurduğu şirkete ait ortaklar kurulu kararını havi 04 Ekim 2005 tarih ve 6403 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi’ni İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu’na 13 Ekim 2005 tarihinde onaylatarak başvurup adı geçen mağaza ile üyelik sözleşmesi imzalayıp müşteri kartı alarak kullanıp haksız yarar sağladığı, sahte kimlik, sahte vergi levhası ve imza sirküleri ile katılan İş Bankası A.Ş'ne başvurarak taşıt kredisi sözleşmesi imzalayıp kredi alarak kullandığı anlaşılmakla;

suça konu belgelerin farklı zamanlarda düzenlenip/düzenletilip değişik zamanlarda şikayetçi Gencallar Mağazası ve katılan İş Bankası’na ibraz edilerek kullanılması nedeniyle kendi içinde teselsül eden 2 ayrı sahtecilik suçunun işlendiği gözetilmeden tek hüküm kurulması ve yine kamu kurumu olan nüfus idaresi ile Ticaret Sicil Memurluğu vasıta kılınarak Gencallar mağazasına karşı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği nazara alınmadan 5237 sayılı TCK.nun 157. maddesi ile eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin lehe hükümler uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, II-Katılan İş Bankası A.Ş.ne karşı işlenen dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin lehe hükümler uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK'nun aynı Yasanın 52/1. maddesindeki "Adli para cezası beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir:" ve aynı yasanın 5377 sayılı Yasa ile değişik 158/1-j- son maddesinde de “2 yıldan 7 yıla kadar hapis ve 5000 güne kadar Adli para cezasına hükmolunur.

Ancak; (e), (f) ,( j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı 3 yıldan, Adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin 2 katından az olmaz” hükmü ile 61/8. maddesindeki "Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.

Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." hükümleri nazara alınarak: 5237 sayılı TCK.nun belirtilen maddelerinde öngörülen sınırlar arasında tam gün sayısı saptanıp, bu gün sayısı üzerinden varsa artırım yapılması ve bulunan sonuç günün 1 gün karşılığı 20-100 TL.arasında takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle, eğer bu suretle bulunan ceza elde olunan haksız menfaatin iki katından az ise asgari bu miktara yükseltilip, bu miktar üzerinden indirimler yapılarak sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,

gün adli para cezası sistemine aykırı olarak ve 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından infazda tereddüt oluşturacak biçimde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle yazılı şekilde adli para cezasına hükmolunması,