Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/12143 K.2012/160

Sanığın Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.1997 gün ve 1996/280-1997/299 sayılı ilamı ile aynı nevi suçtan tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu anlaşılmakla 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca uygulama yapılması durumunda anılan Yasanın 81. maddesinin tatbiki gerekeceğinden mahkemenin 5237 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğunun kabulü sonucu itibari ile doğru bulunduğundan bu durumda da lehe yasanın 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesinde öngörülen usul ve esaslara uyulmadan belirlenmesi isabetsizliği sonuca etkili bulunmadığından tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- 30.09.2004 tarihli oturuma getirtilerek sorgusu yapılan ve duruşmadan vareste tutulmasına ilişkin beyanı bulunmayan sanığın yargılama sırasında başka bir suçtan Gaziantep E Tipi Kapalı Cezaevinde tutuklu olduğu gözetilmeksizin, hükmün verildiği 30.12.2008 tarihli duruşmaya getirtilmeden yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanarak 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanığın aynı olaylar ilgili olarak Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/205 esas sayılı dosyasında da yargılandığını beyan etmesi karşısında aynı eyleme ilişkin mükerrer davanın bulunup bulunmadığının belirlenmesi amacıyla sözkonusu dava dosyasının getirtilip incelenmesi, özetinin ayrıntılı şekilde tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,