Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/12217 K.2012/4126

Sanık ... hakkında sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca aynı sayılı TCK'nun 204/2, 204/3, 43/1, 53. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin. Diğer 14 sanık hakkında sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca aynı sayılı TCK'nun 204/2, 204/3, 43/1, 53. maddeleri gereğince 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin.

1) Sanıkların nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan haklarında verilen ortadan kaldırma kararlarına karşı katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık ... hakkında açılan kamu davası neticesinde verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararına karşı müdafiinin temyizinde hukuki yarar bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen suçun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı tarihlerden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıkların resmi belgede sahtecilik suçundan haklarında verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince:

Doğrudan gelir desteğinde kullanılmak üzere tapu kaydında sahtecilik yapılmadan gerçeğe aykırı olarak tapu senedi fotokopisinin görevli memur tarafından onaylanması şeklinde oluşan eylemin 765 sayılı TCK'nun 341/2. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu

kabul edilerek yapılan incelemde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suçun kanundaki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkları sorgularının yapıldığı tarihlerden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,