Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/12753 K.2013/8698

Gerekçeli karar başlığına sehven '30.12.2008' olarak yanlış yazılan karar tarihinin, mahallinde '29.12.2008' şeklinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş, dosya içinde bulunan adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin; sanığın suç işlemediğine, mahkumiyetine yeter delil bulunmadığına, eksik inceleme sonucu hüküm tesis edilmediğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

'Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama' suçundan TCK.nun 245/1. maddesine göre, alt sınırdan hapis cezası takdir edildiği halde, farklı bir gerekçe gösterilmeden, hapis cezasının yanında hükmolunan temel gün para cezasının tayininde çelişki oluşturacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması, ayrıca 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesinin 8. fıkrasında yazılı 'Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezasının belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.

Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.' hükmü dikkate alınmadan, TCK.nun 245. maddesi uyarınca hükmolunan 100 Gün Adli Para Cezasının, aynı Kanunun 52. maddesinin tatbiki ile günlüğü 20 YTL'den 2.000 YTL olarak belirlenip, müteakip artırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 'başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama' suçundan kurulan hüküm fıkrasında, 100 gün olarak belirlenen birim gün sayısının 5 güne, TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca 6 güne, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 5 güne indirilip,