Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/12772 K.2012/3458

I-Sanık müdafiinin “hırsızlık” suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelen temyizinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.09.2006 gün ve 197/192 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanığa 5237 sayılı Yasanın 141/1. maddesi uyarınca takdir ve tayin olunan 500,00 TL. sonuç para cezasının miktarı ve nevi itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 21.07.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunla değişik 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığı ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının suç vasfına yönelik olmadığının anlaşılması karşısında; vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık müdafiinin “dolandırıcılık” suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelen temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 10.05.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,