Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/13332 K.2012/7697

Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. madde hükümleri karşısında; sanıkların doğrudan gelir desteği almak amacıyla hiç arazileri olmadığı halde fiilen ziraat ile uğraşmış gibi belgeler düzenleyerek ilçe tarım müdürlüğüne verip, doğrudan gelir desteğinden yararlanmak için başvurduklarının ancak ödeme yapılmadığının iddia olunması karşısında; suçun sübutu halinde eylemlerin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 504/7, 62. (5237 sayılı TCK 158/1-e, 35) madde ve fıkrasındaki kamu kurumu aleyhine nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğu, bu suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,