Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/13713 K.2012/4155

2-..., ...: 5237 sayılı Kanunun 204/1, 43/1, 158/e-son, 39/1, 43/1, 53. maddesi gereği tecziyesi istemi ile açılan kamu davasında zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırma kararı,

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihlerinin dolandırıcılık suçu açısından emekli aylıklarının iptal edildiği 05.12.2003 ve 26.02.2004, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden ise suça konu belgelerin Bağkur' a verilmek suretiyle kullandıkları 22.05.1998, 17.06.1998, 28.09.1998, 30.10.1998, 25.11.1998, 9.12.1998, 23.12.1998, olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. I- Sanıklar ... ile ...' a atılı “dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik”, diğer sanıklar için ise “dolandırıcılık'' suçlarına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP kanalıyla Mernis üzerinden 17.03.2012 günü temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanıklar ... ile ...' un hükümden sonra sırasıyla 22.02.2011 ve 27.08.2011 tarihlerinde öldükleri anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca adı geçen sanıklar hakkında “dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik” suçlarından açılan kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiş ve sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık eyleminde;

suç tarihinin haksız yararın elde edildiği 05.12.2003 ve 26.02.2004 olmasına rağmen yanlış olarak tespit edilip haklarında açılan kamu davalarının zamanaşımına uğradıklarından bahisle düşürülmesine kararı verilmesi yasaya aykırı ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar Abdullah Kırtekinve ... hakkındaki kamu davasının TCK'nun 64/1, 5271 sayılı CMK'nun 223/8 ve diğer sanıklar hakkında açılan kamu davasının ise gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sırasıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Tüm sanıklara yüklenen ''resmi belgede sahtecilik'' suçundan kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Şüpheli .....' ın İstanbul Umum Han Odabaşılar Odası Başkanı, şüpheli.....'ın da yönetim Kurulu Üyesi,.... ve .....ın da aynı odanın genel sekreterlik görevlerini yürüttükleri, diğer şüphelilerin normalde oda üyesi olmadıkları halde 1998 - 1999 yıllarında Bağkur' dan yaşlılık (emeklilik) aylığı alabilmek için odaya kayıtlıymış gibi belge düzenlenerek emekli edilmelerinin istendiği,

bu amaçla 9 şüpheli için oda başkanı, Oda Yönetim Kurulu Üyesi ve sekreterlerinin imzasıyla odaya kayıtlı üye olduklarına dair belgeler tanzim edilerek Bağkur İl müdürlüğüne verildiği ve bu belgelere dayanılarak 9 şüphelinin 1998 - 1999 yıllarında emekli edildikleri ve 2003 - 2004 yıllarına kadar emekli maaşı aldıklarının iddia ve kabul olunması karşısında;

suç tarihinde yürürlükte bulunan 507 sayılı Kanunun 112 ve daha sonra 21.06.2005 gün ve 25852 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5362 sayılı Kanun 59. maddesine göre “Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının yetkili organlarının üyeleri ve genel sekreterleri ile personelin.... diğer her çeşit evrak ve defterleri üzerinde suç işledikleri takdirde, bu suçlardan dolayı,

adli olarak kamu görevlileri gibi ceza görürler.” hükmü uyarınca oda başkanı ve personeli olan sanıklar ve bu kişilere iştirak eden diğer sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK'nun 339/1 (5237 sayılı TCK’nun 204/2). maddesinde yazılı suçu oluşturacağı ve zamanaşımı yönünden lehe bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen sürenin hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,