Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/1527 K.2011/1805

5271 sayılı CMK.nun 34/2. maddesinde: “Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir”, 231/2.maddesinde; “Hazır bulunan sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, mercii ve süresi bildirilir”,

232/6. maddesinde ise. “Hüküm fıkrasında….kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklindeki emredici düzenlemelerin, davanın sürelerinin kanun yolu hakkını kullanabilmeleri için karardan haberdar edilmeleri amacına yönelik olduğu,

hükmün tefhiminde hazır bulunan sanığa CMK.nun 231/2 maddesi gereğince kanun yolları, mercii ve süresinin ayrıca açıklanacağı, kararın yoklukta verilmesi halinde, tefhim safhasının geçirilmiş olması nedeniyle, sürenin tebliğ ile başlayacağında her hangi bir kuşku bulunmayacağı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 gün, 9-18 sayılı ve 24.11.2009 gün, 164-275 sayılı kararları ile benzer kararlarının da bu yönde olduğu anlaşılmakla temyiz davası açma süresinin başlangıç tarihinde bir tereddüte yol açılmadığı cihetle tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Sanığın yokluğunda verilen ve 14.05.2010 tarihinde usulüne uygun biçimde tebliğ edilen hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen süreden sonra 09.07.2010 tarihinde temyiz edildiğinden reddine karar vermek gerektiğinin gerekçesi dosya içeriğine uygun olarak gösterilmiş olduğundan, sanık müdafiinin, hüküm fıkrasında yasa yolunun süresi, sürenin başlangıcı, şekli ve mercii tereddüte yer vermeyecek şekilde gösterilmediğinden temyizin süresinde olduğunun kabulüyle, TCK.nun 62.maddesi

####