KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2011/1640 E., 2013/2826 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın; suça konu 2 adet çeki aynı anda düzenleyerek verdiğinin anlaşılması karşısında.
5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca 765 sayılı Yasanın 342/1 ve 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddeleri gereğince temel ceza alt sınırdan 2 yıl hapis olarak tayin edildiğinden 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun lehe olduğu halde 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80,
takdiri indirimin ise 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uygulanarak karma uygulama olacak şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğu ve mahkumiyetin yasal sonucu olan hak mahrumiyetleri kararda gösterilmemiş olsa bile kazanılmış hakka konu olmayacağı nazara alınarak; hüküm fıkrasından 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesi çıkartılıp yerine "5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinin eklenmesi" suretiyle temel cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenmesine,
teselsüle ilişkin 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulamasına ilişkin bölüm tümden çıkartılıp, hükmolunan 2 yıl hapis cezasından 5237 sayılı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/1640, K. 2013/2826, 20 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama