Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/1697 K.2011/2387

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK. nun 232/6 maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup;yoklukta verilen hükümde “yasa yolu ve başvuru şeklinin” gösterilmemesi nedeniyle temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği cihetle,sanıkların hükümleri yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakla, incelenip gereği görüşüldü:

Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlendikten sonra CMK nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi de gösterilerek karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak:

1-765 sayılı TCK. nun 95/2. maddesinde düzenlenen erteli para cezalarının infazı konusunda 5237 sayılı TCK. nunda bir hüküm bulunmaması karşısında, sanık ... Gökçen’in önceden işlemiş bulunduğu suç sebebiyle hakkında hükmedilen erteli para cezasının, aleyhine olacak şekilde aynen infazına karar verilmesi, 2- 765 sayılı TCK’nın lehe olduğu belirlenip hüküm kurulduktan sonra,taktiri indirim nedeniyle TCK’nın 62. maddesi uygulanmak suretiyle karma uygulama yapılması,

.