Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/1706 K.2011/2623

Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 22.01.1962 gün, 2/1 ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16.12.1997 gün, 310/320 ve 05.02.2008 gün ve 266/13 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, ilgililerin temyiz dilekçelerinde, başvuru tarihinde yürürlükte bulunan 5271 Sayılı CMK.nun 264.maddesinin uygulanması gerektiği cihetle, o yer C.Savcısının 28.11.2006 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmü 01.12.2006 günlü süre tutum dilekçesiyle temyiz ettiği ve temyiz dilekçesinde hakim havalesi yoksa da,

mahkemesince düzenlenen 15.06.2010 tarihli tutanak ile ekindeki temyiz defteri fotokopisinden de anlaşılacağı üzere süresinde temyiz defterinin 2006/220 esasına kaydının yapıldığı anlaşıldığından, o yer C.Savcısının temyizinin süresinde ve geçerli olduğu kabul edilmekle tebliğnamedeki temyizin reddini isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre o yer C.Savcısı ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasanın 562.maddesiyle değişik CMK.nun 231 ve TCK.nun 7/2 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,