KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2011/3085 E., 2013/3187 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık
- Hüküm
- 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...: Beraatlerine,
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
2-Sanık ... hakkında: Mahkumiyet
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nun 158/1. maddesi ile uygulama yapılırken aynı Yasanın 61. maddesi gözetilerek 5000 günden fazla olmamak üzere tam gün sayısının belirlenip, artırım nedenlerinin uygulanarak bulunacak gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir edilen miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının tayini, bu miktarın suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olması halinde iki katına hükmolunup indirim nedenlerinin bu miktar üzerinden uygulanması gerektiği gözetilmeden 16.000 gün olarak fazla ceza tayini yasaya aykırı ise de,
yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; adı geçen sanık hakkında dolandırıcılık suçu nedeniyle kurulan hükümde TCK'nun 158/1-d,e madde ve fıkraları uyarınca hükmolunan gün adli para cezasının 5000 güne, TCK'nun 43. maddesi uyarınca hükmolunan gün adli para cezasının ise 6250 güne indirilmesi,
TCK'nun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden sonra gelmek üzere hüküm fıkrasına, “TCK'nun 52. maddesi uyarınca, hükmolunan 6250 gün adli para cezasının günlüğü takdiren 20 TL'den 125.000 TL adli para cezasına çevrilmesine, bu miktarın sağlanan haksız menfaatin iki katından az olduğu anlaşılmakla para cezasının 315.919 TL olarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/3085, K. 2013/3187, 26 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama