Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/3631 K.2011/2689

5237 Sayılı TCK.nun 61/1-e. maddesi uyarınca elde edilen haksız menfaatin miktarı gözetilerek adli para cezasında olduğu gibi temel hapis cezasının da alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, koşulları oluştuğu halde zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesi delaletiyle 5271 sayılı 325/1. maddesi uyarınca sanıkların talepleri üzerine 26.11.2008 tarihinde baro tarafından görevlendirilen müdafie ödenen ücretin cezaya mahkum olan sanıklara yükletilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı bir sebebin bulunmadığı azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,