Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/4422 K.2013/1886

Mahkemece, hükmün gerekçesinde sanığın suç işleme eğiliminde olduğu ve ileride bir daha suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmadığından hakkında CMK'nun 231. maddesinin uygulanmadığı hususu yasal ve yeterli gerekçe ile açıklanmış bulunduğundan tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/1-e bendinde sözkonusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilmesi;

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasında yer alan 53. maddesinin tatbikine ilişkin paragrafın hükümden çıkartılarak yerine "sanığın, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.