Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/4434 K.2011/2068

765 sayılı TCK 510, 80, 522, 647 sayılı yasanın 4. maddelerine göre 1260 YTL adli para cezası..

1-)Sanık ...’nın mahkumiyetine ilişkin 29.06.2004 gün ve 2003/148 Esas, 2004/580 Karar sayılı hükmün süresi içersinde temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiğinden hükümlü sıfatını aldığı, diğer sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm süresinde temyiz edilmekle henüz kesinleşmediğinden,

hükümlü ... yönünden farklı bir yargılama usulü olan uyarlama yargılamasının yapılması gerektiği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık ile hükümlünün bir arada yargılanamayacağı gözetilmeden, hükümlü ...’nın da sanık olarak kabulüyle yargılamaya devam olunarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulması hukuki kıymetten yoksun olup yok hükmünde bulunduğundan yok hükmündeki kararın temyiz olanağı bulunmadığından hükümlü ... müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-)Sanık ... müdafiinin temyizine gelince;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 18.01.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta