Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/4992 K.2013/3226

5237 sayılı TCK.nun 206/1, 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması, 53/1. maddesinin uygulanması

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-)Resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyan suçunun oluşması için, kişinin açıklamaları üzerine yetkili bir kamu görevlisi tarafından resmi bir belgenin düzenlenmesi ve düzenlenen resmi belgenin, beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması gerekir.

Yalan beyanın tek başına kanıtlama gücünün bulunmadığı, bu beyana rağmen görevlinin, beyan edilen hususların doğruluğunu araştırıp da belgeyi sonra düzenlemesinin gerekli olduğu takdirde, belgeye dayanak oluşturan bilgi yalan beyan olmayıp görevlinin araştırması sonucu ulaştığı bilgi olduğundan yine beyan olunan bilgiler ilgili memur ya da makamın başkaca araştırma yapmasını, belge incelemesini gerektirirse veya yalan beyan üzerine memurun kandırılamaması neticesinde doğru şekilde belge oluşturulması durumunda anılan suçun oluşmayacağı açıktır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Önleyici Hizmetler Büro Amirliğine bağlı ekipler tarafından yapılan kontrol sırasında, kontrol noktasında bulunan ve kimliği sorulan sanığın, suça konu sahte sürücü belgesini ibraz etmesi üzerine güvenlik güçlerinin sürücü belgesindeki mührün belli olmamasından ve sürücü belgesindeki kimlik bilgilerine cevap verememesinden şüphelenip tekrar sormaları üzerine bu kez sanığın gerçek kimliğini itiraf ettiği, yalan beyana inanılmayıp gerçek kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlendiği anlaşılmakla, olayda resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,

2-)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 gün, 207/249 ve 03.02.2009 gün 250/13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; birden fazla suçtan mahkûmiyet halinde erteleme hususunun her suç için hükmolunan ceza yönünden ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, cezaların içtimaı sonucu toplam ceza miktarının 2 yılı aştığından bahisle yasal olmayan gerekçe ile ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,