Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/5203 K.2013/3750

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla belgede sahtecilik suçunun işlenmesi halinde daha az cezayı gerektiren hal olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK’nun 211. maddesindeki hafifletici nedenin uygulanabilmesi için; fail gerçek olan bir olayın kanıtlanmasını sağlamak amacıyla hareket etmiş olmalı, kanıtlanmak istenen olayın doğruluğu veya gerçekliği koşul olmayıp, failin iyi niyetle bu olayın doğruluğuna inanması yeterlidir.

Somut olayda; sanığın tüm aşamalarda şikayetçiye kömür sattığından dolayı alacaklı olduğuna ilişkin savunması ile kömür ticareti ile uğraştığı anlaşılan şikayetçinin, sanıktan kömür aldığını ancak bedelini elden nakit verdiğini ve 2002 yılından sonra herhangi bir ticari ilişkisinin bulunmadığını beyan etmesi ancak sanık müdafii tarafından dosyaya ibraz edilen hesap bildirim cetvelinde en son 21.02.2005 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle ticari ilişkinin devam ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık ile şikayetçiye ait ticari defterler ile banka kayıtları getirtilip,

şikayetçinin elden nakit yaptığını beyan ettiği ödeme şeklinin ticari hayatın olağan gereklerine uygun olup olmadığı da değerlendirilerek bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra TCK'nun 211. maddesinin koşulları bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu ve suça konu senedin aslı veya onaylı örneği denetime imkan verecek şekilde dosya içinde bulundurulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zararsuçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olması karşısında, uğranılan maddi zararın ne olduğu karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde “zarar giderilmediğinden CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilmesi,