Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/5501 K.2011/2337

I-Sanıklar hakkında “dolandırıcılığa teşebbüs suçundan verilen “mahkumiyet” hükümlerine yönelen sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Gerekçeli karar başlığında 20.02.2003 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin 06.05.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılığa teşebbüs ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının,

06.05.2003 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... ile sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/3. ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

II-Sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik (sahte çek kullanmak)” suçundan verilen “mahkumiyet” hükmüne yönelen sanık müdafiinin temyiz itirazının incelenmesinde; Fatih 2. Asliye Ceza Mahkemesince hırsızlık suçundan verilip 31.03.2002 tarihinde infaz edilen ağır para cezasının, 765 sayılı TCK’nun uygulanmasında “tekerrüre” esas teşkil edeceği cihetle; 765 sayılı TCK’nun 342/1,59,81 maddeleri ile yapılacak uygulamanın 5237

sayılı TCK’na göre yapılan uygulamaya nazaran “aleyhe olduğu “ kabul edilen sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında "resmi belgede sahtecilik(sahte çek kullanmak) suçundan verilen "mahkumiyet" hükmüne yönelen sanık ... ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 7.2.2006 gün ve 11/12 E.K. sayılı kararında açıklandığı üzere; 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca lehe olan kanun; 1.6.2005 tarihinden önce yürürlükte olan TCK. ile bu tarihten sonra yürürlüğe giren TCK’nun ve ilgili kanunların somut olaya ilişkin ilgili bütün hükümleri ayrı ayrı uygulanarak, uygulama denetime olanak verecek biçimde gerekçede gösterilerek ve ayrı ayrı ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerektiğinden, sanıklar açısından hangi nedenlerle 5237 sayılı TCK’nun lehe olduğunun karar yerinde gösterilmemesi, yasaya aykırı,

2- Hükümden sonra, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK.nun 231. ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, sanıklar hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,