Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/5795 K.2011/20910

Sanığın şikayetçiye ait kredi kartlarını rızası dışında ele geçirip birden fazla işyerinden alışveriş yapmak suretiyle menfaat temin etmekten ibaret eyleminin 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK nun 245/1. maddesinde düzenlenen kredi kartının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu ve suç tarihinde eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 504/3, 80 maddeleriyle 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 43/1. maddelerinin birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun uygulanması gerekirken fiilde uygulanma yeri bulunmayan 158. maddesiyle karşılaştırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz ise de; 5237 sayılı TCK’nun 245/1. maddesinin alt sınırında uygulama yapılması halinde dahi sonuç ceza sanığın aleyhine olup karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, 5237 sayılı TCK. nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK. nun hükümleri olaya uygulanarak lehe yasa belirlendikten sonra karar verilmiş ve verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.01.2009 gün ve 219/6 sayılı kararında da açıklandığı üzere.

765 sayılı Yasanın 95/2. maddesi uyarınca verilen aynen infaz kararı, hükmün bir parçası olmayıp, dolaylı bir sonucu olması, aynen infaza ikinci hükmü tesis eden mahkemece karar verilebileceği gibi, erteli mahkumiyete karar veren mahkemece de ikinci hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu karar verilebileceği, önceki erteli mahkumiyetler yönünden de 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri ile 5728 sayılı yasayla değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca uyarlama kararı verilmesi zorunluluğunun bulunması karşısında;

uyarlanmayan hükümler yönünden aynen infaz kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2002 gün ve 2002/95 E, 2002/294 sayılı kararı ile hükmolunan kesinleşmiş cezanın 765 sayılı Yasanın 95/2. maddesi uyarınca aynen