Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/6279 K.2013/4102

Gerekçeli karar başlığına, 27.02.2009 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde 06.02.2009 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüş, sanığın oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen sahte vekaletname ile araç satışı yapmaktan ibaret eyleminin 765 sayılı TCK.nun 342/2, 80, 59/2 ve 81. (5237 sayılı TCK.nun 204/1-3, 43/1 ve 62.) maddelerine uygun bulunduğu gözetilmeden lehe Yasa karşılaştırmasının 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80 ve 59/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 43/1 ve 62. maddeleri uygulanmak suretiyle yapılarak yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.