Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/6495 K.2013/2417

Araç olmaksızın sadece ruhsat ile fenni muayene işleminin yapılmasının mümkün olamayacağı somut olgusu, sanığın mahkeme aşamasındaki “..Adnan’ın ruhsatını bana para ile birlikte Bahri getirdi, bende aynen yaptırması için Eyüp’e verdim, Eyüp vizesi yaptırılmış şekilde bana geri getirdi, bende aynı şekilde Adnan’a iade ettim” şeklindeki beyanı, bu beyanı doğrulayan temyiz dışı sanık ...'nın “Yaşar’ı eskiden beri tanırım.

Onun isteği üzerine verdiği para ile birlikte ruhsatla ...’a verdim, o da vize işlemini yaptırmış şekilde ruhsatı getirdi, bana verdi, bende Yaşar’a iade ettim,” yönündeki benzer ifadesi ve fenni muayenenin sahte olarak yapılmış olması karşısında; muayenenin araç hazır bulundurulmadan sadece ruhsat ve para verilmek suretiyle yapılamayacağının sanık tarafından bilinmemesinin olanaklı olmaması nedeniyle tebliğnamenin bir numaralı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK.nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu,

aracın fenni muayene işleminin daha sonra mevzuata uygun yapılması halinde tahsil edilmesi gereken harcın sonradan ikmalinin mümkün olması ve muayene işleminin sahte yapılması nedeniyle de doğrudan bir zararın oluşmaması karşısında;

işlemin sahte yapılması nedeniyle de ayrıca somut bir zarardan söz edilemeyeceği ve sanığın “sabıkasız hali ve duruşmada izlenen pişmanlık gösterir mahiyetteki davranışları itibariyle cezasının ertelenmesi halinde tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaat edildiği” gerekçesiyle 5237 sayılı Yasanın 51/1. maddesi gereğince cezası ertelendiği halde, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,