Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/745 K.2013/1195

Sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesi gereğince tayin olunan sonuç hapis cezasının, suç tarihi itibariyle yürürlükten kaldırılmış olan 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesindeki isabetsizlik, 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesine göre lehe olduğundan ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve bu nedenle tebliğnamedeki düzelterek onama düşüncesine iştirak olunmamış, gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin 15.11.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İncelenen dosya içeriğine göre.

2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği,

bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır.

Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden vergi asıl ve cezaları ödenmediğinden bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,