Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/7698 K.2011/19918

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 28.12.2004 gün ve 2004/173-228 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın önceden hazırladığı tertibatla şikâyetçiye ait bankamatik kartının ATM’de sıkışmasını sağlayıp, şikayetçi kartını geri alabilmek için uğraşırken yardım etme bahanesiyle yanına yaklaşıp bankamatik kartının şifresini de öğrendikten sonra şikayetçinin ATM makinesinden ayrılmasını müteakip hile ve desiselerle elde ettiği kartı ve şifresini kullanarak bankamatik yoluyla bağlı olduğu hesaptan parayı çekmeye çalışmaktan ibaret eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 504/3, 61, 522,

59/2 ve sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 35/2,62/1 maddelerinde öngörülen suçları oluşturduğu, lehe yasanın bu maddeler karşılaştırılmak suretiyle belirlenmesi gerektiği ve 5237 sayılı yasa hükümlerinin açıkça aleyhe sonuç doğurduğu anlaşıldığından her iki yasa hükümlerinin somut olaya uygulanarak karşılaştırma yapılmamasındaki eksiklik sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Eksik teşebbüs aşamasında kalan dolandırıcılık suçu nedeniyle sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 522/1. maddesinin pek hafif değere ilişkin hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,