Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/8060 K.2013/1963

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanığın yurtdışına çıkmak amacıyla kendi fotoğrafını taşıyan ancak başkasına ait kimlik bilgileri ile nüfus cüzdanı talep belgesi, nüfus cüzdanı, pasaport aldığı, birçok kez yurt dışına giriş-çıkış yaptığı ve en son 05.01.2007 tarihinde bu belgeleri kullandığı sırada yakalandığı; soruşturma aşamasında nüfus cüzdanı talep belgesi ve nüfus cüzdanında sahtecilik eyleminden dolayı evrakın ayrılarak 07.03.2007 günlü yetkisizlik kararı ile Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ve yalan beyanda bulunma suçu ile pasaportta sahtecilik suçlarından Kadıköy 6. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

mükerrer yargılamaya sebebiyet vermemek bakımından soruşturma aşamasında ayrılan 2007/13094 soruşturma numaralı evrakın akıbeti araştırılarak, kamu davası açılmış ise davaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-06.01.2007 tarihli Ekspertiz raporunda pasaportun iğfal kabiliyetinin olmadığının belirtildiği anlaşılmakla, belgelerde yapılan sahteciliğin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, suça konu belge üzerinde gözlemde bulunulmadan, aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan ve gerektiği takdirde yeniden rapor alınmadan, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

3- Suç tarihinin sanığın yakalandığı 05.01.2007 günü olduğu ve 5237 sayılı Yasa kapsamında kaldığı gözetilmeden 765 sayılı TCK. hükümlerine göre uygulama yapılması,