KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2011/9140 E., 2013/5466 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamak, hırsızlık
- Hüküm
- Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu nedeniyle: 5237 sayılı TCK.nun 245/1,62,52/2,53 maddeleri gereğince sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Hırsızlık suçu nedeniyle: 5237 sayılı TCK.nun 141/1,62 maddeleri gereğince sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.
Sanığın müşteki ...'un 08.05.2006-29.05.2006 tarihleri arasında tedavi gördüğü Samsun Fizik Tedavi Hastanesinde hasta dolabı içinde bulundurduğu çantasından Finansbank'a ait kredi kartını çalarak kullanmak suretiyle haksız yarar sağladığı iddiasından ibaret olayda; müştekinin tedavi gördüğü tarihler arasında yapılan harcamaları gösterir hesap ekstresinin dosya içine celbedilmesi, kendisinden alışveriş yaparak müştekiye ait kredi kartını kullanan şahsın nüfus cüzdanı fotokopisindeki fotoğrafa binaen sanık olduğunu teşhis eden tanık ...'ın sanıkla yüzleştirilerek bu hususta yeniden beyanının alınması,
sanığın savunmasında suç tarihinde Ankara Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları bölümünde ameliyat olduğunu ve tedavi gördüğünü beyan etmesi, müştekinin sanığın kendisini arayarak kardeşinin kendisi ile aynı dönemde hastanede tedavi gördüğünü beyan etmesi karşısında;
sanığa ait nüfus aile kayıt tablosunun çıkartılıp kardeşlerinin kimlik bilgilerinin tespitinden sonra Samsun Fizik Tedavi Hastanesinde müştekinin tedavi gördüğü tarihler arasında sanığın veya kardeşlerinden birinin Ankara Tıp Fakültesi Hastanesi Başhekimliğinden tedavi görüp görmediğinin sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/9140, K. 2013/5466, 2 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama