KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2011/9160 E., 2012/2082 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- 1- Katılan Yapı Kredi bankasına yönelik; 765 sayılı TCK.nun 504/3-son maddesince 2 yıl hapis cezası ve 3.000 YTL A.P.C.
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
2- Katılan ... Bankasına yönelik; 765 sayılı TCK.nun 504/3-son ve 80. maddelerince 2 yıl 4 ay H.C. ve 2.670 YTL A.P.C.
Sanığa yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” suçlarında suç tarihi her bir banka yönünden kredi kartı kullanılarak haksız yarar sağlandığı yani işyerlerinden mal veya hizmet satın alındığı ya da ATM’den nakit çekildiği en son tarih, sağlanan menfaat de nakit çekilen para ve satın alınan mal veya hizmetin bedellerinin toplamından ibarettir.
Gecikme faizi, limit aşım ücreti gibi dolaylı banka zararları sağlanan haksız menfaat miktarına dâhil edilmez ve gecikme faizi, limit aşım ücreti, mal ve hizmet alımlarında taksitlendirme yapılması durumunda vadesi gelen taksitlerin tahakkuk ettirildiği, hesabın kapatıldığı, hesap kesim tarihi gibi tarihler de suç tarihini ileriye taşımaz.
Somut olayda, her ne kadar gerekçeli karar başlığında suçların 15.12.2004 tarihinde işlendiği gösterilmiş ise de dosyanın incelenmesinde bu tarihin 4506 3491 6407 5512 numaralı kredi kartı hesabının kapatıldığı tarih olduğu, Yapı Kredi bankasına ait bu kartın hangi tarihte, nerede ve ne şekilde kullanıldığına ilişkin dosyada bir bilgi ve belge bulunmadığı, Garanti Bankası ve Akbank kredi kartlarının ise hesap özetlerine göre en son 28.07.2004 tarihinde kullanıldıkları anlaşılmakla;
suç tarihlerinin, dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve nispi adli para cezasına esas miktarların tereddüde yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından ilgili bankalardan belirtilen ilkeler gözetilerek dayanak belgeleri ile birlikte suça konu kredi kartlarının hangi tarihte, nerede ve ne şekilde kullanıldıkları sorulup sonucuna göre sanığının hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/9160, K. 2012/2082, 23 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama