Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/9879 K.2011/19397

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10.03.2009 gün ve 2009/2-43-2009-56 sayılı kararı ile 19.09.2006 gün ve 197/192 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; sanık hakkında 1136 sayılı yasaya muhalefet suçundan doğrudan hükmolunan (500.00TL) adli para cezasının, suç vasfına yönelik temyiz itirazı yoksa, hükümde açık hukuka aykırılıkların bulunması, kesin nitelikteki bir hükme temyiz edilebilirlik vasfı kazandırmayacağından ve karar tarihindeki yasal düzenlemeye göre doğrudan hükmolunan adli para cezasının, miktar ve nevi itibariyle 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 21.07.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunla değişik 1412 sayılı CMUK nun 305/1 maddesi uyarınca kesin olduğu gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, aynı yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanığın dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,